Wizy dyplomatyczne i rządowe
Podróż służbowa
Rodzaj wizy, o jaką ubiega się dyplomata lub pracownik rządowy uzależniony jest od celu wizyty w USA. Osoba pełniąca obowiązki prezydenta danego kraju zawsze otrzymuje wizę A-1, bez względu na charakter podróży.
Aby osoba ubiegająca się o wizę A-1 lub A-2 zakwalifikowała się do jej otrzymania, powinna podróżować do Stanów Zjednoczonych w charakterze przedstawiciela swojego rządu i prowadzić działalność wyłącznie z tym związaną. Fakt, że w danej organizacji rząd ma udziały lub sprawuje nad nią nadzór, nie oznacza, że osoba ubiegająca się o wizę kwalifikuje się do uzyskania wizy w kategorii A. Konkretne obowiązki ubiegającego się o wizę czy zadania powierzone mu do wykonania muszą mieć charakter właściwy dla oficjalnych działań rządu. Przedstawiciele władz samorządowych reprezentujący województwo, okręg, gminę lub inne lokalne jednostki administracyjne, nie kwalifikują się do uzyskania wizy A, lecz wizy B-1/B-2.
Osoby starające się o wizy typu A oprócz wymaganych dokumentów powinny przedłożyć notę dyplomatyczna lub pismo z ministerstwa lub innej instytucji rządowej wyjaśniające cel podroży. Przy wypełnianiu Elektronicznego Formularza on line DS-160 bardzo ważne jest, aby wybrać jako kategorię wizową wizę A.
Osoby ubiegające się o wizy A oraz posiadacze dyplomatycznych paszportów nie wnoszą opłaty wizowej.
Urzędnicy rządowi podróżujący do USA w celach związanych z działalnością pozarządową lub handlową lub w celach turystycznych, nie kwalifikują się do ubiegania się o wizy dyplomatyczne i powinni ubiegać się o odpowiedni rodzaj wizy: H, L lub B.
Podróżni wyjeżdżający do USA na okres krótszy niż 90 dni i kwalifikujący się do otrzymania wiz w kategorii A, uzyskają wizy z adnotacją "TDY" (pełniący tymczasowe obowiązki).
Zagraniczni urzędnicy udający się do Stanów Zjednoczonych z oficjalną wizytą powinni uzyskać wizę A przed udaniem się w podróż. Nie mogą oni posługiwać się wizami turystycznymi, ani korzystać z programu o ruchu bezwizowym, tzw. Visa Waiver Program.
WIZA BIZNESOWA:
Działalność Handlowa
Osoba podróżująca do USA w celu uczestnictwa w wystawie, przygotowania powierzchni wystawienniczej i ekspozycji, podpisania kontraktu, przyjęcia zamówienia na towar wyprodukowany poza USA może ubiegać sie o wizę B-1. Posiadacz wizy B-1 nie może na terenie Stanów Zjednoczonych prowadzić handlu towarem wyprodukowanym w USA, ani przyjmować zamówień na taki towar. Jeśli powyższe warunki nie zostały spełnione, właściwą wizą będzie wiza H-2 (z zezwoleniem na pracę tymczasową).
Powrót
Wolontariat
Osoby planujące uczestnictwo w wolontariatach na terenie USA mogą ubiegać się o wizę B-1, jeśli są członkami lub działają na rzecz powszechnie znanych organizacji religijnych lub charytatywnych typu non-profit. Jednakże zajęcia, które będą wykonywać w USA muszą być pracą tradycyjnie wykonywaną przez woluntariuszy, za którą nie otrzymają żadnego wynagrodzenia (za wyjątkiem pokrycia nieprzewidzianych kosztów związanych z pobytem w USA). Nie mogą ponadto prowadzić działań związanych ze sprzedażą lub oferowaniem usług, jak również przyjmować pieniędzy od darczyńców.
Wolontariat jest programem organizowanym i prowadzonym przez powszechnie znane organizacje religijne lub charytatywne typu non-profit. Polega na niesieniu pomocy ludziom biednym, będącym w potrzebie lub realizującym inne cele religijne i charytatywne.
Jeśli planowane działania wolontariackie nie odpowiadają powyższemu opisowi, należy ubiegać sie o wizę J-1 (w ramach programu wymiany) lub H-2B (z zezwoleniem na pracę tymczasową).
Serwis Gwarancyjny
Jeżeli podróż do USA odbywa sie w celu instalacji, serwisowania lub naprawy oprzyrządowania lub maszyny sprzedanej amerykańskiemu klientowi przez zagraniczną firmę zapewniającą serwis gwarancyjny, należy ubiegać się o wizę B-1. Serwisant powinien posiadać specjalistyczną wiedzę umożliwiającą świadczenie usługi. Jego praca nie może być opłacana ze źródeł w USA, a serwis powinien odbywać się w ramach zakupu lub gwarancji, bez dodatkowej opłaty. Jeżeli cel wyjazdu nie odpowiada powyższemu opisowi, należy ubiegać sie o wizę H-2 (z zezwoleniem na pracę tymczasową). Zwracamy uwagę, że w przypadku prac budowlanych uzyskanie wizy B-1 nie jest możliwe, nawet w ramach serwisu gwarancyjnego. Właściwą wizą będzie w tej sytuacji wiza H-2.
Wiza B-1 przyznawana jest również osobom udającym się do USA, aby szkolić personel w instalacji, serwisowaniu lub naprawach oprzyrządowania lub maszyn zakupionych na warunkach opisanych w poprzednim ustępie. Szkoleniowiec otrzymuje wynagrodzenie z firmy spoza USA, a umowa zakupu przewiduje zapewnienie szkoleń przez sprzedawcę.
Przedsiębiorca
Wiza B-1 jest właściwą kategorią w przypadku wyjazdu do USA w celach poszukiwania odpowiedniego miejsca na prowadzenie działalności gospodarczej i/lub siedzibę firmy. Posiadacz wizy B-1 nie może jednak podejmować działań związanych z prowadzeniem firmy, chyba że posiada wizę L-1. Wiza ta umożliwia wjazd na teren USA w celu otwarcia lub zarządzania amerykańskim oddziałem, filią lub przedstawicielstwem zagranicznej firmy. Aby ubiegać się o wizę L-1, niezbędna jest petycja złożona w biurze imigracyjnym w imieniu pracownika przez amerykański oddział firmy.
Lektor / Wykładowca
Osoby udające się do USA na wykłady mogą ubiegać się o wizę B-1, o ile nie otrzymują za nie wynagrodzenia ze źródeł w USA (za wyjątkiem zwrotu nieprzewidzianych kosztów). Niektóre osoby otrzymujące honoraria również kwalifikują się do otrzymania wizy B-1, pod warunkiem że:
Jeśli wykładowca nie spełnia wymienionych wyżej warunków, powinien ubiegać się o wizę w ramach programu wymiany (J-1) lub wizę z pozwoleniem na pracę tymczasową (H-1).
Konferencja / Zjazd / Seminarium
Uczestnicy konferencji, zjazdów, seminariów o charakterze naukowym, edukacyjnym, handlowym mogą ubiegać sie o wizę B-1, nawet jeśli prezentują na nich swoje publikacje. Nie mogą jednakże pobierać wynagrodzenie za źródeł w USA (za wyjątkiem zwrotu nieprzewidzianych kosztów). Osoby otrzymujące honorarium również kwalifikują się do statusu B-1, pod warunkiem, że:
Jeśli wykładowca nie spełnia wymienionych wyżej warunków, powinien ubiegać się o wizę w ramach programu wymiany (J-1) lub wizę z pozwoleniem na pracę tymczasową (H-1).
Uwaga: wnioski wizowe osób udających się do USA na konferencję naukową mogą zostać poddane dodatkowej weryfikacji. W związku z tym prosimy je składać z odpowiednim wyprzedzeniem.
Badacz Naukowy
Osoba uczestnicząca w niezależnym programie badawczym na terenie USA może ubiegać się o wizę B-1, pod warunkiem że nie otrzymuje wynagrodzenia ze źródeł w USA, a wyniki jej badań nie będą wykorzystane przez amerykańskie instytucje. W przeciwnym razie osoba ta powinna ubiegać się o wizę w ramach programu wymiany (J-1) lub wizę pracowniczą (H-1).
Studenci medycyny
Studenci zagranicznych uczelni medycznych udający się do USA w celu podjęcia bezpłatnej praktyki w szpitalu akademickim mogą ubiegać się o wizę B-1. Uwaga: praktyka dostępna jest wyłącznie dla studentów medycyny, którzy w ramach trzeciego lub czwartego roku studiów powinni zaliczyć zajęcia praktyczne. (Ten rodzaj praktyki zapewnia uczestnikom uzyskanie doświadczenia i praktycznej wiedzy z różnych dziedzin medycyny pod nadzorem lekarza opiekuna w amerykańskim szpitalu. Dla wielu zagranicznych studentów stanowi to ważny element edukacji. W przypadku osób pragnących odbyć podyplomową specjalizację medyczną w USA wymagana jest wiza J-1).
Osoby udające się do USA w celu podjęcia praktyki medycznej powinny załączyć do wniosku wizowego list z amerykańskiej uczelni medycznej określający charakter praktyki oraz czas jej trwania.
Osoby udające się do USA w celu odbycia stażu w studium fizjoterapii, stomatologii, pielęgniarstwa lub weterynarii powinny ubiegać się o wizę w ramach programu wymiany (J-1) lub w ramach programu szkoleń (H-3).
WIZA TURYSTYCZNA:
Wiza turystyczna jest wizą nieimigracyjną. Dla osób udających się na pobyt tymczasowy do Stanów Zjednoczonych w celach służbowych właściwa jest wiza B-1, dla podróżujących w celach turystycznych lub na leczenie - wiza B-2. O wizy tego typu należy się ubiegać, jeśli podróż ma na celu: rozmowy ze wspólnikami w interesach, udział w spotkaniu biznesowym, lub konferencji naukowej, uregulowanie spraw majątkowych czy też negocjacje kontraktów. O wizy tego rodzaju powinny ubiegać się również osoby podróżujące do USA w celach rekreacyjnych, w tym: turystycznie, dla rozrywki, w odwiedziny do przyjaciół lub krewnych, wypoczynkowo, a także na leczenie.
Osoby ubiegające sie o wizy turystyczne powinny udowodnić, że kwalifikują się do ich uzyskania w świetle zapisów Aktu o Imigracji i Obywatelstwie. Przepisy imigracyjne przewidują, iż każda osoba ubiegająca się o wizę na pobyt czasowy jest potencjalnym imigrantem dopóki nie wykaże, iż:
Wizy tranzytowe
Osoby będące w Stanach Zjednoczonych przejazdem powinny posiadać wizy C-1. Podróżni z państw objętych umową o ruchu bezwizowym ze Stanami Zjednoczonymi są zwolnieni z tego obowiązku. Posiadacze wiz B1/B2 nie muszą ubiegać się o wizę C-1.
Osoby ubiegające się o wizy tranzytowe muszą udowodnić, że kwalifikują się do ich uzyskania w świetle zapisów Aktu o Imigracji i Obywatelstwie. Przepisy imigracyjne przewidują, iż każda osoba ubiegająca się o wizę na pobyt czasowy jest potencjalnym imigrantem dopóki nie wykaże, iż:
Wizy dla członków załogi samolotu lub statku
Członkowie załogi statku lub samolotu kwalifikują się do uzyskania wizy w szczególnej kategorii w zależności od zakresu wykonywanych obowiązków i prac. Grupy składające się z pięciu lub więcej członków załogi samolotu lub statku muszą umówić się na grupowe spotkanie z konsulem.
Wizy C-1/D są wydawane członkom załóg międzynarodowych linii lotniczych.
Wizy C-1/D są wydawane tym członkom załóg, których obecność jest niezbędna dla prawidłowej obsługi rejsu. Aby ustalić, czy dany członek załogi kwalifikuje się do otrzymania wizy C-1/D brany jest pod uwagę zakres obowiązków i prac wykonywanych na statku. Takie osoby muszą przedstawić książeczkę marynarską oraz pismo z agencji i/lub linii rejsowych potwierdzające ich zatrudnienie na pokładzie statku. Takie pismo powinno zawierać imię i nazwisko osoby ubiegającej się o wizę, szczegółowe informacje na temat celu wyjazdu, długości kontraktu, nazwy statku, lokalizaji statku, kompletnego planu rejsu, zakresu obowiązków i rangi/stanowiska danego członka załogi.
Członkowie załogi statku zatrudnieni do pracy w suchym doku powinni ubiegać się o odpowiednią wizę pracowniczą (H-2). W przypadku, kiedy wykonywana praca będzie naprawą gwarancyjną osoby takie kwalifikują się do otrzymania wizy B-1 jako inżynierowie serwisu .
Pracownicy jednostek zatrudnionych na szelfie kontynentalnym powinni posiadać wizy B-1 OCS. Do wniosku wizowego należy dołączyć pismo od amerykańskich służb ochrony wybrzeża (U.S. Coast Guard) zezwalające na zatrudnienie obcokrajowców. Osoby zatrudnione na szelfie kontynentalnym, które posiadają ważne wizy B1/B2 nie muszą ubiegać się o nową wizę pod warunkiem, że będą podróżować z pismem od służb ochrony wybrzeża wyjaśniającym cel wyjazdu. Jeśli takie osoby chcą uniknąć rygorystycznej kontroli mogą ubiegać się o wizy B1 z adnotacją OCS, jednakże ich dotychczasowe wizy B1/B2 zostaną unieważnione.
Osoby zatrudnione na prywatnym jachcie wypływającym z zagranicznego portu i przebywającym w strefie amerykańskich wód terytorialnych przez ponad 29 dni powinny ubiegać się o wizy B-1.
Osoby planujące pozostać w USA na urlopie po zakończeniu pracy powinny ubiegać się również o wizę turystyczną B-2.
Członkowie najbliższej rodziny planujący wyjechać do USA z osobami posiadającymi wizy D powinni ubiegać się o wizy B-2.
Wizy dla inwestorów i przedsiębiorców
Poniższe informacje zawierają opis dwóch rodzajów wiz nieimigracyjnych dla osób planujacych inwestycję w Stanach Zjednoczonych lub prowadzenie współpracy handlowej z amerykańską firmą: wizy (E-1) dla przedsiębiorców i wizy (E-2) dla inwestorów. Żadna z tych wiz nie upoważnia do imigracji. Osoby zamierząjące wyjechać do USA na stałe mogą ubiegać się o odpowiednią wizę imigracyjną.
O wizy nieimigracyjne dla przedsiębiorców i inwestorów mogą ubiegać się obywatele państw, które zawarły ze Stanami Zjednoczonymi umowę o handlu i żegludze morskiej. Osoby te udają sie do USA, aby: 1) prowadzić działalność handlową na dużą skalę, w tym również w sferze usług i technologii, a wymiana odbywa się głównie pomiędzy Stanami Zjednoczonymi, a państwem będącym stroną tej umowy; 2) rozwinąć i kierować działalnością przedsiębiorstwa, w którym dany obcokrajowiec zainwestował lub inwestuje kapitał o znacznej wartości.
Wymogi stawiane osobom ubięgającym się o wizy dla przedsiębiorców (E-1)
Wymogi stawiane osobom ubięgającym się o wizy dla inwestorów (E-2)
Małżonkowie i dzieci
Niezależnie od posiadanego obywatelstwa, małżonkowie i dzieci w stanie wolnym poniżej 21 roku życia, pragnący towarzyszyć lub dołączyć do posiadacza wizy E-1 lub E-2 w USA, mogą na czas jego pobytu ubiegać się o wizę dla członków rodziny posiadacza wizy E. W przypadku, gdy członkowie rodziny nie ubiegają się o wizy razem z przedsiębiorcą lub inwestorem, małżonkowie powinni przedstawić odpis aktu małżeństwa, zaś dzieci - aktu urodzenia. Małżonkowie i dzieci nie zamierzający mieszkiwać w USA z posiadaczem wizy E-1 lub E-2, lecz jedynie go odwiedzać, mogą ubiegać się o wizy turystyczne (B-2). Małżonkowie posiadaczy wiz E-1 i E-2 jako członkowie ich rodzin mogą ubiegać się o zezwolenie na pracę. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat prosimy kontaktować się z Urzędem Imigracyjnym.
Specjalny tryb ubiegania się o wizę E
Osoby ubiegające się o wizy E powinny przedstawić wszystkie wymagane dokumenty, wypełniony i podpisany formularz DS-156E oraz potwierdzenia uzyskane przed rozmową z konsulem, świadczące o tym, iż działalność handlowa bądź inwestycyjna spełnia wymogi prawne. Wymagane dokumenty należy złożyć w okienku informacyjnym od poniedziałku do piątku w godzinach 8.30 - 12.00 lub przesłać pocztą kurierską DHL do Działu Wiz Nieimigracyjnych. Więcej na temat przesyłki w usługach kurierskich DHL. Po złożeniu dokumentów urzędnik Ambasady skontaktuje się z osobą ubiegającą się o wizę celem ustalenia terminu rozmowy z konsulem.
Wiza Studencka F-1
Osoby planujące podjąć naukę na amerykańskim uniwersytecie, w innym ośrodku akademickim, szkole podstawowej, średniej lub językowej powinny starać się o wizę F-1. Zgodnie z paragrafem 214(l) Aktu o Imigracji i Naturalizacji wiza F-1 nie może być wydana osobie zamierzającej pobierać naukę w publicznej szkole podstawowej (klasy 0-8, przybliżony wiek 5-14 lat) oraz budżetowych ośrodkach edukacyjnych takich jak państwowe centra nauki języków. Uczniowie klas 9-12 (przybliżony wiek 14-18 lat) posiadający wizę F-1 mogą kształcić się w szkołach publicznych w okresie nie dłuższym niż rok. Zanim jednak otrzymają wizę powinni przedstawić dowody na uiszczenie pełnej, niesubsydiowanej kwoty czesnego. Wymóg ten nie dotyczy uczniów planujących naukę w prywatnych szkołach podstawowych i średnich.
Wiza M-1
Osoby planujące wyjazd do USA w celu podniesienia kwalifikacji na kursach specjalistycznych o charakterze innym niż naukowo-akademicki np. w szkołach zawodowych powinny ubiegać się o wizę M-1.
Wjazd i długość pobytu na terenie USA
Osoby, które po raz pierwszy otrzymały wizy F-1 lub M-1 mogą wjechać na teren USA nie wcześniej niż na 30 dni przed datą rejestracji zamieszczoną na formularzach I-20A-B lub I-20M-N. Ograniczenie to nie dotyczy osób przekraczających granicę po raz kolejny, aby kontynuować naukę wcześniej już rozpoczętą. Mogą one podróżować do USA w dowolnym czasie. Posiadacz wizy F-1 może pozostawać na terenie USA jeszcze w ciągu 60 dni po zakończeniu nauki lub kursu. Uwaga: w przypadku osoby posiadającej wizę F-1 nauka w państwowej szkole średniej nie może w sumie trwać dłużej niż 12 miesięcy.
Posiadacz wizy M-1 może pozostawać na terenie USA w czasie trwania kursu oraz dodatkowo 30 dni po zakończeniu nauki, w sumie nie dłużej jednak niż rok. Długość kursu oznaczona jest na formularzu I-20M-N.
Osoby planujące pozostać dłużej na terenie USA powinny złożyć w Urzędzie Imigracyjnym właściwym dla miejsca zamieszkania podanie o uregulowanie statusu lub przedłużenie zezwolenia na pobyt.
Program Wymiany Studenckiej
Osoby planujące naukę w ośrodkach akademickich na terenie USA z reguły powinny ubiegać się o wizę studencką F-1. Jednakże studenci uczelni zagranicznych przybywający do USA na jeden semestr lub rok w ramach programu swoich studiów mogą ubiegać się o wizę J-1. Wcześniej należy się upewnić, że wybrana uczelnia jest uczestnikiem programu wymiany studentów. Jeśli nie, właściwym typem wizy będzie wiza F-1.
Uczestnicy rocznej lub semestralnej wymiany dla uczniów szkół średnich mogą ubiegać sie o wizę F-1 lub wizę J-1.
Profesor / Wykładowca / Lektor
Pracownicy naukowi udający się do USA służbowo np. na wykłady mogą podróżować z wizą B-1. Również ci wykładowcy, którzy otrzymują honorarium oraz zwrot ewentualnych nieprzewidzianych kosztów mogą korzystać ze statusu B-1 pod warunkiem, że:
Praktyka medyczna
Studenci zagranicznych uczelni medycznych udający się do USA w celu podjęcia bezpłatnej praktyki w szpitalu akademickim mogą ubiegać się o wizę B-1. Uwaga: Praktyka dostępna jest wyłącznie dla studentów medycyny, którzy w ramach trzeciego lub czwartego roku studiów powinni zaliczyć zajęcia praktyczne. Ten rodzaj praktyki zapewnia uczestnikom uzyskanie doświadczenia i praktycznej wiedzy z różnych dziedzin medycyny pod nadzorem lekarza opiekuna w amerykańskim szpitalu. Dla wielu zagranicznych studentów stanowi ważny element edukacji. W przypadku osób pragnących odbyć podyplomową specjalizację medyczną w USA wymagana jest najczęściej wiza J-1.
Osoby udające się do USA w celu podjęcia praktyki medycznej powinny załączyć do wniosku wizowego list z amerykanskiej uczelni medycznej określający charakter praktyki oraz czas jej trwania.
Osoby udające się do USA w celu podjęcia stażu w studium fizjoterapii, stomatologii, pielęgniarstawa lub weterynarii powinny ubiegać się o wizę w ramach programu wymiany (J-1) lub w ramach programu szkoleń (H-3).
Naukowcy-badacze
Osoby zainteresowane uczestnictwem w programach niezależnych badań naukowych mogą ubiegać się o wizę B-1 pod warunkiem, że nie otrzymają za nie wynagrodzenia z amerykańskich żródeł finansowania, a efekty badań nie będą wykorzystane przez amerykańskie instytucje. W przeciwnym razie należy ubiegać się o wizę w ramach programu wymiany (J-1) lub wizę z pozwoleniem na pracę tymczasową (H-1).
Konferencje, Zjazdy, Seminaria
Uczestnicy różnego rodzaju konferencji naukowych, zjazdów profesjonalistów, seminariów biznesowych mogą podróżować na podstawie wizy B-1, o ile spełniają standardowe wymagania wobec osób ubiegających sie o wizę nieimigracyjną. Posiadacze wizy B-1 mogą przedstawiać na konferencji swoje publikacje, ale nieodpłatnie. Osoby otrzymujące honorarium mogą korzystać z wizy B-1, o ile zostaną spełnione następujące warunki:
Uwaga: Wnioski wizowe osób planujących udział w różnego rodzaju konferencjach technologicznych mogą podlegać dodatkowej weryfikacji, dlatego radzimy, aby jak najwcześniej rozpocząć procedurę ubiegania się o wizę.
Małżonkowie i dzieci
Jeśli posiadacz wizy F-1 lub M-1 pragnie wyjechać do USA wraz z rodziną, jego małżonkowie oraz dzieci (w stanie wolnym poniżej 21 roku życia) mogą ubiegać się o wizy dla osób towarzyszących typu F-2 i M-2. W przypadku, gdy rodzina nie zamierza towarzyszyć posiadaczowi wizy F-1 lub M-1 przez cały czas jego pobytu w USA, a pragnie go jedynie odwiedzić, należy podjąć starania o uzyskanie wizy turystycznej (B-2). Wizy F-2 oraz M-2 nie upoważniają do podjęcia pracy w USA.
Co robić przed rozpoczęciem starań o wizę F i M?
Osoby ubiegające się o wize typu F powinny uzyskać z uczelni lub szkoły w USA formularz I-20A-B (Certificate of Eligibility for Nonimmigrant F-1 Student Status - For Academic or Language Students), a osoby ubiegające się o wizę M-1 formularz I-20M-N (Certificate of Eligibility for Nonimmigrant M-1 Student Status Form). Formularze mogą być wydawane przez szkoły oraz inne ośrodki edukacyjne posiadające zezwolenie na przyjęcie zagranicznych studentów. Posiadanie formularzy I-20A-B i I-20M-N nie upoważnia do przekroczenia granicy USA, niezbędna jest również wiza.
Opłata za rejestrację w systemie SEVIS
Po wydaniu formularza I-20 amerykańska szkoła zobowiązana jest do elektronicznej rejestracji studenta w systemie SEVIS. Wiza nie może być wydana, jeśli informacje zawarte na formularzu I-20 nie zostały wprowadzone do bazy danych SEVIS.
Osoby posiadające formularz I-20 wystawiony po 1 września 2004 r. włącznie wnoszą dodatkową opłatę za rejestrację w systemie SEVIS. Opłatę należy uiścić przed spotkaniem z konsulem. Fundusze uzyskane w ten sposób przeznaczone są na pokrycie kosztów zarządzania systemem SEVIS. Opłata jest bezzwrotna, jednorazowa i należy ją wnieść za każdym razem, gdy student bierze udział w kolejnym, innym programie. Dla studentów z wizą F lub M oznacza to na ogół, że opłata jest ważna dopóty, dopóki zachowują status studenta w USA, bez względu na ewentualne zmiany szkół.
Opłatę można wnieść korzystając z formularza I-901 na stronie internetowej Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego (DHS) http://www.fmjfee.com/. Formularz i potwierdzenie opłaty można również przesłać pocztą na adres DHS wskazany na stronie internetowej Opłata SEVIS - Najczęściej Zadawane Pytania.
Osoby ubiegajace sie o wizy F-2, M-2, J-2 nie wnoszą oddzielnej opłaty SEVIS, mimo że posiadają odrębny numer SEVIS.
Z dniem 27 października 2008 r. opłata SEVIS wynosi 200 USD.
Więcej informacji na temat opłat i systemu SEVIS znajduje się na stronie DHS SEVP
Organizacje międzynarodowe
Wizy tego rodzaju dostępne są dla pracowników i przedstawicieli określonych organizacji międzynarodowych, podróżujących do Stanów Zjednoczonych w celach służbowych:
Wizy G-1 przeznaczone są dla przedstawicieli uznawanego przez USA rządu akredytowanych przy przedstawicielstwie organizacji międzynarodowej
Wizy G-2 przeznaczone są dla przedstawicieli uznawanych rządów podróżujących tymczasowo do Stanów Zjednoczonych w celu odbycia spotkań w danej organizacji międzynarodowej.
Wizy G-3 przeznaczone są dla przedstawicieli nieuznawanych rządów lub rządów nie będących członkami organizacji, którzy udają się do Stanów Zjednoczonych w celu odbycia spotkań w danej organizacji międzynarodowej.
Wizy G-4 przeznaczone są dla osób podróżujących do Stanów Zjednoczonych w celu podjęcia pracy w konkretnej organizacji międzynarodowej, również w ONZ.
Osoby starające się o wizy typu G oprócz wymaganych dokumentów powinny przedłożyć pismo z organizacji międzynarodowej lub ministerstwa wyjaśniające cel podroży. Przy wypełnianiu Elektronicznego Formularza on line DS-160 bardzo ważne jest aby wybrać jako kategorię wizową wizę G.
Osoby ubiegające się o wizy G-1/G-4 nie wnoszą opłaty za staranie się o wizę.
Małżonkowie i dzieci
Małżonkowie i dzieci posiadacza wizy G, aby towarzyszyć mu w podróży, muszą ubiegać się o wizę typu G.
Pomoc domowa/ Personel pomocniczy
Ta kategoria wizowa obejmuje, m.in kucharzy, lokai, kierowców, pokojówki, gosposie, opiekunki, ogrodników oraz osoby do towarzystwa zatrudnione bezpośrednio przez posiadaczy wiz nieimigracynych udających się do USA. Osoby zatrudnione w powyższym charakterze wyjeżdżające do/z pracodawcą posiadającym wizę nieimigracyjną mogą ubiegać się o wizę B-1. Osoby zatrudnione jako personel pomocniczy u zagranicznego dyplomaty lub urzędnika państwowego mogą starać się o wizę typu A-3, G-5 lub NATO-7 zależnie od statusu pracodawcy. Poniżej podajemy informacje o poszczególnych rodzajach wiz.
Wizy dla osób towarzyszących posiadaczowi wizy B, E, F, H, I, J, L, M, O, P, Q lub R
Personel pomocniczy wyjeżdżający do/z pracodawcą do USA może ubiegać się o wizę B-1 jeżeli:
Wizy dla osób towarzyszących obywatelowi USA
Personel pomocniczy wyjeżdżający do/z pracodawcą, obywatelem amerykańskim może kwalifikować się do uzyskania wizy B-1. Dotyczy to sytuacji, gdy pracodawca zamieszkuje poza USA i przyjeżdża na pobyt czasowy do Stanów Zjednoczonych, lub gdy pracodawca bywa oddelegowany do zagranicznego oddziału firmy na dwa lata lub dłużej i przyjeżdża do Stanów Zjednoczonych na pobyt czasowy nie przekraczający czterech lat. Nie ma możliwości ubiegania się o wizę B-1, jeżeli pracodawca przybywa do Stanów Zjednoczonych z zamiarem pozostania na stałe, mimo iż poprzednio zatrudniał pracownika poza granicami USA. Ponadto:
Co powinienem zrobić, jeśli spełniam warunki do ubiegania się wizę B-1?
W takim przypadku należy umówić się na rozmowę w sprawie wizy oraz zastosować się do instrukcji Jak ubiegać się o wizę nieimigracyjną. Ubiegający się o wizę powinien przedstawić umowę o pracę w oryginale, opatrzoną datą i podpisaną przez pracownika i pracodawcę. Umowa musi gwarantować minimalną bądź obowiązującą w USA, w zależności, która jest większa, płacę za ośmiogodzinny dzień pracy oraz inne świadczenia przysługujące zatrudnionym w tym zawodzie w USA. W przypadku osób towarzyszących obywatelom amerykańskim umowa powinna zawierać zapis o co najmniej dwutygodniowym okresie wypowiedzenia, obowiązującym obie strony.
Wizy dla osób towarzyszących posiadaczowi wizy A-1 lub A-2
Osoby zatrudnione jako personel pomocniczy u posiadacza wizy A-1 lub A-2, który udaje się do USA lub już tam przebywa mogą uzyskać wizę A-3.
Wizy dla osób towarzyszących posiadaczowi wizy G lub NATO
Osoby zatrudnione jako personel pomocniczy u posiadacza wiz od G-1 do G-4 mogą ubiegać się o wizę G-5, zaś personel pomocniczy zatrudniony u posiadacza wiz od NATO-1 do NATO-6 o wizę NATO-7. Wniosek o wizę G-5 lub NATO-7 musi być poprzedzony oficjalną prośbą organizacji, przy której akredytowany jest pracodawca.
Dodatkowe wymagania
Osoba ubiegająca się o wizę powinna wykazać, iż otrzyma wynagrodzenie na poziomie stawek obowiązujących w jej zawodzie na terenie USA, oraz że płaca zagwarantuje odpowiedni poziom finansowego zabezpieczenia osób będących na jej utrzymaniu. Ponadto powinna przedstawić umowę podpisaną przez siebie i pracodawcę, która zawiera wszystkie wymienione punkty:
Ubiegający się o wizy G-5 oraz NATO-7 powinni przedstawić oficjalne prośby od organizacji, przy których akredytowani są ich pracodawcy. Osoby ubiegające się o wizy typu A-3, G-5 i NATO-7 nie wnoszą opłat wizowych.
Wizy z pozwoleniem na pracę tymczasową
Zatrudnienie na wcześniej ustalonych warunkach
Osoby udające się do Stanów Zjednoczonych z zamiarem podjęcia pracy tymczasowej w ustalonym wcześniej miejscu pracy powinny posiadać wizy typu H. Zatrudnienie powinno być uprzednio zatwierdzone przez Urząd Imigracyjny (USCIS) na podstawie petycji złożonej na formularzu I-129H przez pracodawcę z USA.
Wizy H-1B przeznaczone są dla osób wykonujących zawody specjalistyczne, udających się do Stanów Zjednoczonych, aby podjąć zatrudnienie u konkretnego pracodawcy. Aby kwalifikować się do uzyskania wizy, należy wykazać się tytułem licencjata, tytułem równoważnym lub wyższym w dziedzinie, w której zatwierdzono zatrudnienie. W gestii Urzędu Imigracyjnego leży określenie czy dane zatrudnienie zalicza się do kategorii zawodów specjalistycznych, i czy dana osoba posiada odpowiednie kwalifikacje. Przed złożeniem petycji na formularzu I-129H w Urzędzie Imigracyjnym właściwym dla miejsca zatrudnienia, pracodawca powinien złożyć w Ministerstwie Pracy podanie (Labor Condition Application) przedstawiające warunki umowy i zatrudnienia.
Wizy H-2 przeznaczone są dla pracowników wykwalifikowanych i niewykwalifikowanych, udających się do pracy tymczasowej lub sezonowej do Stanów Zjednoczonych w zawodzie, na który istnieje w USA zwiększone zapotrzebowanie. Przed złożeniem petycji na formularzu I-129H w Urzędzie Imigracyjnym właściwym dla miejsca zatrudnienia, pracodawca powinien uzyskać z Ministerstwa Pracy specjalne zaświadczenie (labour certificaiton), potwierdzające, że w USA brakuje pracowników wykonywujących ten rodzaj pracy.
Wizy H-3 przeznaczone są dla osób udających się do Stanów Zjednoczonych na staż, zorganizowany przez pracodawcę w dziedzinie innej niż uzyskane wykształcenie lub szkolenie. Staż nie może być wykorzystany w celu uzupełnienia zatrudnienia ani być stażem, który jest dostępny w kraju pochodzenia stażysty. Pracodawca powinien złożyć petycję na formularzu I-129H w Urzędzie Imigracyjnym właściwym dla miejsca szkolenia.
Wizy H-4 przeznaczone są dla małżonków i dzieci w stanie wolnym poniżej 21 roku życia zamierzających towarzyszyć lub dołączyć w USA do posiadaczy wiz H-1B, H-2, lub H-3. Procedura ubiegania się o wizę jest taka sama: formularz I-797A i B dotyczy również osób towarzyszących. Małżonkowie i dzieci, nie zamierzający stale przebywać z posiadaczem wizy H1B, H2 lub H-3, lecz jedynie odwiedzać go w USA, mogą ubiegać się o wizy turystyczne (B-2) visas. Wiza H-4 nie upoważnia do podjęcia pracy w USA. Aby uzyskać zezwolenie na pracę, należy ubiegać się o odpowiednia wizę pracowniczą.
Stypendia
Aby zdobyć doświadczenie zawodowe lub odbyć praktykę u amerykańskiego pracodawcy, należy ubiegać się o wizę w ramach programu wymiany (J-1) lub stażu (H-3). Wiza B-2 nie upoważnia do wykonywania wyżej opisanej działalności, nawet w przypadku, gdy wynagrodzenie nie pochodzi ze źródeł w USA.
Pierwszym krokiem do ubiegania się o wizę jest określenie czy przyszły pracodawca należy do sponsorów programu wymiany. Istnieją możliwości odbycia stażu w wielu dziedzinach takich jak kultura, sztuka, środki masowego przekazu, oświata, zarządzanie, biznes, handel i finanse. Jeżeli przyszły pracodawca jest sponsorem programu, wystawia formularz DS-2019, który jest zaświadczeniem o zakwalifikowaniu uczestnika do programu wymiany (Certificate of Eligibility for Exchange Visitor Status), Formularz ten należy przedstawić w trakcie ubiegania się o wizę J-1.
Istnieje wiele programów wymiany pracowniczej pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi umożliwiających uczestnikom podjęcie różnorodnych zajęć. Niektóre programy wiążą się z wyborem określonego rodzaju pracy. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat należy zwrócić się bezpośrednio do sponsora konkretnego programu.
Jeżeli nie ma możliwości pozyskania sponsora w ramach programu wymiany kulturalno-naukowej, przyszły pracodawca powinien w imieniu osoby ubiegającej się o wizę złożyć petycję o przyznanie statusu stażysty (H-3). W tym celu należy wypełnić formularz I-129H i złożyć go w Urzędzie Imigracyjnym właściwym dla miejsca przyszłego zatrudnienia. Procedura zatwierdzenia petycji trwa kilka miesięcy. Więcej informacji na ten temat można uzyskać w Urzędzie Imigracyjnym.
Małżonkowie i dzieci
Małżonkowie i dzieci w stanie wolnym poniżej 21 roku życia zamierzające towarzyszyć posiadaczowi wizy H1B, H2, H-3 lub pragnące do niego dołączyć w USA, mogą ubiegać się o wizę H-4.
Wizy dla dziennikarzy i przedstawicieli zagranicznych środków masowego przekazu
Przedstawiciele zagranicznych mediów podróżujący do USA w ramach wykonywanego zawodu powinni posiadać wizę I. Wizy służbowe B-1 nie są odpowiednie dla tego rodzaju podróży. Służby imigracyjne mogą ich posiadaczom odmówić prawa wjazdu.
Dziennikarze wykonujący zawód na zasadzie „wolnego strzelca" mogą ubiegać się o wizę I, jeżeli zawarli umowę z konkretną instytucją medialną.
Kto kwalifikuje się do otrzymania wizy I?
Producenci filmowi bądź dystrybutorzy, w tym pracownicy niezależnych wytwórni filmowych, kwalifikują się do ubiegania się o wizę I, jeżeli filmowany materiał zostanie wykorzystany w celu rozpowszechniania informacji bądź emitowania wiadomości. Termin "przedstawiciel zagranicznych środków masowego przekazu" obejmuje znaczeniem, lecz nie ogranicza się do przedstawicieli prasy, radia, telewizji, których działalność jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania danego medium, jak np.: reporterów, członków ekip filmowych, wydawców, itd. O wizę I mogą ubiegać się wyłącznie osoby wykonujące działanie powszechnie kojarzone z dziennikarstwem. Dla osób wykonujących pracę w zawodzie korektora tekstu, bibliotekarza, scenografa przeznaczone są wizy O, P lub H.
Podania o wizę I w wielu przypadkach rozpatrywane są indywidualnie, w szerszym kontekście. Aby określić czy dana osoba kwalifikuje się do uzyskania takiej wizy, brane są pod uwagę następujące kryteria: czy prowadzona działalność z zasady ma charakter informacyjny i czy związana jest z procesem zbierania informacji. Osoby relacjonujące zdarzenia, w tym wydarzenia sportowe, wykonują pracę o charakterze informacyjnym, a zatem kwalifikują się do ubiegania się o wizę I. Osoby przedstawiające zdarzenia fikcyjne lub odgrywane (nawet jeśli odbywa się to bez scenariusza, jak w przypadku telewizyjnych programów na żywo i quizów) nie mogą uzyskać wizy I, ponieważ takie programy pozbawione są zazwyczaj czynnika informacyjnego. W świetle prawa imigracyjnego twórcy takiej produkcji nie zaliczają się do kategorii dziennikarzy. Podobnie traktowane są materiały o charakterze dokumentalnym, polegające na odtwarzaniu zdarzeń i odgrywaniu ich przez aktorów. Członkowie ekip filmowych pracujących przy tworzeniu takich programów nie kwalifikują się do uzyskania wizy I, mogą natomiast ubiegać się o odpowiednie wizy pracownicze O, P lub H.
O jaką wizę należy się ubiegać w przypadku pracy nad projektami o charakterze komercyjnym lub rozrywkowym?
Aby zrealizować w USA film będący produkcją komercyjną bądź rozrywkową, wymagane jest posiadanie odpowiedniej wizy pracowniczej O, P lub H. Wydanie tego typu wizy możliwe jest po uzyskaniu pozwolenia na pracę oraz zatwierdzenie petycji przez Urząd Imigracyjny (USCIS) w Stanach Zjednoczonych. W chwili składania petycji Urząd Imigracyjny określa kategorię wizową właściwą dla konkretnego projektu.
O jaką wizę powinien ubiegać się dziennikarz zatrudniony w amerykańskich mediach?
Dziennikarze pracujący poza USA na rzecz amerykańskiego koncernu wydawniczego lub innego, związanego ze środkami masowego przekazu, mogą ubiegać się o wizę I, jeżeli podróż do Stanów Zjednoczonych związana jest wyłącznie z relacjonowaniem dla odbiorców zagranicznych wydarzeń odbywających się w USA, a wyjazd sponsoruje dotychczasowy pracodawca. Wiza pracownicza O lub H wymagana jest w przypadku dziennikarza udającego się do Stanów Zjednoczonych na zastępstwo lub by wspomóc amerykańskiego kolegę relacjonującego zdarzenia w USA.
Małżonkowie i dzieci
Małżonkowie i dzieci w stanie wolnym, poniżej 21 roku życia, pragnący towarzyszyć posiadaczowi wizy I lub dołączyć do niego w USA, mogą ubiegać się o wizę I przeznaczoną dla członków rodziny posiadacza wizy I. Członkowie rodziny nie zamierzający stale przebywać razem z posiadaczem wizy I, lecz jedynie odwiedzać go w USA, mogą ubiegać się o wizy turystyczne B-2. Wiza I nie upoważnia członków rodziny do podjęcia zatrudnienia.
Uczestnicy wymiany kulturalno-naukowej
Wizy J-1 przeznaczone są dla osób pragnących podjąć w Stanach Zjednoczonych zatrudnienie, staż lub prowadzić badania na wcześniej ustalonych warunkach w ramach zatwierdzonego programu sponsorowanego przez placówki oświatowe lub organizacje typu non-profit. Do programów kwalifikują się, m.in. studenci studiów podyplomowych, absolwenci medycyny udający się do USA w celu zdobycia specjalizacji, stypendyści tymczasowo zasilający kadry uniwersyteckie i zapraszani przez uniwersytety lub uczestnicy szkoleń biznesowych. Ponadto działa kilka programów wymiany dla młodzieży, w tym program „Praca i Podróże" (Work and Travel) staże dla studentów uniwersyteckich oraz dla opiekunek do dzieci (program Au Pair). Centrum Doradztwa Edukacyjnego przy Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta udostępnia listę programów wymiany do Stanów Zjednoczonych.
Opiekunki do dzieci (Au Pair)
Opiekunki do dzieci zamierzające podjąć zatrudnienie w USA powinny posiadać wizy J-1 w ramach oficjalnie zatwierdzonego programu wymiany kulturalno-naukowej. Cudzoziemcy w wieku 18-26 lat biorą udział w życiu rodziny gospodarzy opiekując się ich dziećmi maksymalnie przez rok. Opieka nie może przekraczać dziesięciu godzin dziennie ani czterdziestu pięciu godzin tygodniowo. Opiekunowie muszą swobodnie posługiwać się językiem angielskim w mowie oraz zdobyć w oficjalnej placówce oświatowej w USA przynajmniej sześć punktów akademickich.
Lekarze
Aby wykonywać zawody medyczne lub ukończyć studia medyczne w USA, określona grupa lekarzy cudzoziemców musi zdać część I i II egzaminu organizowanego przez Krajową Radę Egzaminatorów Medycznych tzw. National Board of Medical Examiners (NBME) lub inny egrazmin równoważny. Bliższych informacji udziela National Board of Medical Examiners
Małżonkowie i dzieci
Małżonkowie i dzieci w stanie wolnym poniżej 21 roku życia, pragnący towarzyszyć lub dołączyć do posiadacza wizy J-1 w USA, mogą na czas jego pobytu ubiegać się o wizę J-2 przeznaczoną dla członków rodziny posiadacza wizy J-1. Członkowie rodziny nie zamierzający zamieszkiwać razem z posiadaczem wizy J-1, lecz jedynie go odwiedzać w USA, mogą ubiegać się o wizy turystyczne B-2. Wiza J-2 nie upoważnia członków rodziny uczestników wymiany kulturalno-naukowej do podjęcia zatrudnienia, jeśli nie uzyskali specjalnego zezwolenia na pracę z urzędu imigracyjnego (USCIS). Posiadacze wiz J-2 mogą składać wnioski o pozwolenie na pracę po przyjeździe do USA. Podania będą rozpatrywane w świetle aktualnie obowiązującego prawa.
Wjazd do USA i długość pobytu
Posiadacz wizy J-1 może wjechać do Satnów Zjednoczonych do 30 dni przed datą rozpoczęcia programu wskazaną na formulazru DS-2019. Okres trzydziestodniowy nie odnosi sie do osób, które przerwawszy pobyt, wracają do USA by kontynuować uczestnictwo w programie. Posiadacz wizy J-1 może pozostać w USA maksymalnie 30 dni od daty zakończenia programu, wskazanej na formularzu DS-2019. Aby przedłużyć pobyt, należy ubiegać się zmianę statusu w USA lub przedłużenie prawa pobytu. Odpowiednie wnioski można składać w urzędzie imigracyjnym właściwym dla miejsca zamieszkania.
Dodatkowe procedury i opłaty
Aby ubiegać się o wizę J-1 należy uzyskać od organizacji zapraszającej formularz DS-2019 (Certificate of Eligibility for Exchange Visitor Status). Wiza J-1 jest ważna jedynie z formularzem DS-2019, na podstawie którego została wydana.
Zanim będzie można wydać wizę typu J, amerykańska organizacja lub instytucja, która wystawiła formularz DS-2019 zobowiązana jest do zarejestrowania uczestnika programu w elektronicznym systemie SEVIS. Wiza nie może być wydana, jeżeli informacje zawarte na formularzu DS-2019 nie zostały wprowadzone do systemu.
Osoby, których formularz DS-2019 został wystawiony 1 września 2004 r. lub później i których nauka lub udział w wymianie nie stanowi kontynuacji programu rozpoczętego przed tą datą, wnoszą dodatkową opłatę za rejestrację formularza DS-2019. Opłata musi zostać uiszczona przed spotkaniem z konsulem. Bezzwrotna opłata jest pobierana na pokrycie kosztów zarządzania systemem SEVIS. Jednorazową opłatę wnosi się każdorazowo za uczestnictwo w danym programie wymiany. Jej ważność wygasa wraz ze zmianą lub utratą statusu prawnego uczestnika wymiany.
Osoby zaproszone przez rząd Stanów Zjednoczonych, które biorą udział w programach oznaczonych: G-1, G-2, G-3, G-7 są zwolnione z opłaty SEVIS.
Osoby ubiegające się o wizy J-2 są zwolnione z opłaty SEVIS, mimo że ich formularze DS-2019 mają swoje własne numery.
Z dniem 27 października 2008 r. opłata SEVIS wynosi 180 USD. W przypadku uczestników niektórych programów wymiany krótkoterminowej - opiekunek „Au Pair”, uczestników programu „Praca i Podróże” (Work and Travel), wychowawców na obozach (Camp Counselor) - 35 USD.
Informacje o sposobie wnoszenia tej opłaty zamieszczone są na stronie internetowej www.fmjfee.com Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego (DHS). Szczegółowych informacji o systemie SEVIS można zasięgnąć ze strony internetowej DHS poświęconej programowi SEVP.
Wymóg zamieszkiwania w kraju pochodzenia
Zgodnie z artykułem 212(e) Aktu o Imigracji i Obywatelstwie wymagane jest, aby uczestnik programu wymiany kulturalno-naukowej zamieszkiwał poza Stanami Zjednoczonymi (w kraju pochodzenia lub ostatniego stałego pobytu) przez dwa lata po zakończeniu programu, jeżeli:
Uczestnik wymiany, który podlega artykułowi 212(e) Aktu o Imigracji i Obywatelstwie, nie ma prawa zmiany statusu na wizę typu H, L, K, ani do ubiegania się o wizę imigracyjną dopóki nie powróci do swego kraju lub kraju, w którym ostatnio na stałe zamieszkiwał przynajmniej na dwa lata lub nie otrzyma zgody na uchylenie tego przepisu. Więcej informacji o możliwości złożenia podania o uchylenie tego przepisu można uzyskać klikając na Waiver of the J Visa Two-Year Foreign Residence Requirement 212(e).
Wiza M-1
Osoby planujące wyjazd do USA w celu podniesienia kwalifikacji na kursach specjalistycznych o charakterze innym niż
